|
Vibes
dus, begon niet met vibrafoon, maar met viool: op zijn 8ste vioolles
van Harold Franken, 1e altist van het Residentieorkest. Dat was
een kollega van Gerard's vader.
Gerard van der Hoek sr. (1894-1963) was fluitist bij de KMK, Koninklijke
Militaire Kapel en het Rotterdams Kamerorkest.
In WO II zonder inkomsten, of met magere, leidde tot optreden in
Kunst in de Kamer.
Senior maakte deel uit van het gezelschap dat onder leiding van
conservator Balfoort van het Haags Gemeentemuseum demonstraties
gaf op oude muziekinstrumenten, waarbij Van der Hoek sr. op de ivoren
fluit van Frederik de Grote speelde. Dat museumobject lag dan gewoon,
thuis, op de vleugel: Gerard van der Hoek-junior's eerste contact
met Het Museum.
Zuster Clasina was een verdienstelijk pianiste en kreeg onder meer
les van de Haagse concertpianisten Arie Verhaar en André
Roodenburg.
Met broer Karel is het wat de muziek betreft nooit wat geworden,
alle zelfs jazz-pianolessen ten spijt.
Het gevoel voor muziek bleef in de familie via Gerard's oudste dochter.
In 2004 - beter laat dan nooit - vroeg ze om "de fluit van
Opa" en nam daar les op.
Na een half jaar vroeg ze haar moeder of die
haar op piano begeleiden kon. Emma - die was in 1941 in violist
Gerard's leven gekomen - had jaren lang pianoles genoten, speelde
heel verdienstelijk walzen van Strauss, op een piano die op haar
meisjeskamer stond.
De opschepper waarmee zij haar leven zou delen kroop daar achter
en blufte his way into pianoplaying. En wel zo overtuigend dat Emma
van dat moment af geen pianotoets meer aanraakte: hij kan het toch
veel beter. Jammer. En dat was natuurlijk ook niet waar.
Op verzoek van de nieuwe fluitiste ging Emma op de pianokruk zitten
- voor het eerst dus sinds 1941- en begeleidde haar dochter in Schumann's
Lied der Braut. Goed les gehad, wat!
Om het verhaal nog spannender te maken: of papa er ook bij wilde
komen, op viool nota bene. Die was ook een dikke 30 jaar niet uit
z'n kist geweest. Het instrument werd gestemd en bespeeld: vraag
niet hoe. Maar na enig oefenen klonk daar dan toch muziek door het
Trio Van der Hoek.
|
|
|
|
|
